பினாமி சட்டம் காரணமாக வாதுரை ஆரம்பத்திலேயே நிராகரிக்கலாமா?

இத்தீர்ப்பு, பினாமி (Benami) பரிவர்த்தனைத் தடைக் சட்டம், 1988 அடிப்படையில் உரிமையில் நடைமுறைச் சட்டத்தின் கீழ் வாதுரையை (plaint) ஆரம்ப கட்டத்திலேயே நிராகரிக்க முடியுமா அல்லது வழக்கை முழுமையான விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டுமா என்ற முக்கியமான சட்டக் கேள்வியை விரிவாக ஆய்வு செய்கிறது. குறிப்பாக, கணவன் மனைவியின் பெயரில் சொத்து வாங்கப்பட்டிருந்தால், அந்த பரிவர்த்தனை பினாமி எனக் கூறப்படும் சூழலில், சட்டம் எந்த அளவுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கிறது என்பது இந்த வழக்கின் மையமாக உள்ளது.

இவ்வழக்கில், மனுதாரர் தனது மனைவி பெயரில் சொத்து வாங்கியதாகவும், அது ஒரு பினாமி பரிவர்த்தனை என்றும் கூறி, அதனால் அந்த சொத்தின் முழு உரிமையாளர் என்று தன்னை அறிவிக்க வழக்கு தாக்கல் செய்தார். மனுதாரரின் நிலைப்பாடு என்னவென்றால், சொத்து வாங்கிய தொகையை முழுமையாக தானே செலுத்தியிருந்தாலும், குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக மனைவி பெயரில் பதிவு செய்ததாகும். மேலும், அந்த சொத்தை மனைவி தனது தந்தைக்கு மாற்றியதும், பின்னர் மூன்றாம் தரப்பினருக்கு விற்றதும் சட்ட விரோதமானவை என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

இதற்கிடையில், அந்த சொத்தை வாங்கிய மூன்றாம் தரப்பினர் (பிரதிவாதிகள்), பினாமி சட்டத்தின் பிரிவு 4 அடிப்படையில், இப்படிப்பட்ட வழக்கு தொடரவே முடியாது எனக் கூறி, Order VII Rule 11 CPC கீழ் வாதுரையை நிராகரிக்க மனு தாக்கல் செய்தனர். அவர்கள் வாதம் என்னவென்றால், ஒரு நபர் “நான் உண்மையான உரிமையாளர்” என்று கூறி, மற்றொருவரின் பெயரில் உள்ள சொத்துக்கு உரிமை கோருவது சட்டத்தால் முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது என்பதாகும்.

விசாரணை நீதிமன்றம், இந்த வாதத்தை ஏற்று, பினாமி சட்டத்தின் தடையை முன்வைத்து, வழக்கே தொடர முடியாது எனக் கூறி, வாதுரையை நிராகரித்தது. இதனால், வழக்கின் உண்மை விவகாரங்கள் குறித்து எந்த விசாரணையும் நடைபெறாமல், ஆரம்பத்திலேயே வழக்கு முடிவுக்கு வந்தது. இந்த உத்தரவை எதிர்த்து, மனுதாரர் மேல்முறையீடு செய்தார்.

மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம், முதலில் பினாமி சட்டத்தின் பிரிவு 3 மற்றும் 4 ஆகியவற்றை விரிவாக ஆய்வு செய்தது. பிரிவு 4-ன் படி, பினாமி சொத்துகளுக்கு உரிமை கோரி வழக்கு தொடர முடியாது என்பது உண்மை. ஆனால் அதே நேரத்தில், பிரிவு 3(2) ஒரு முக்கிய விதிவிலக்கை வழங்குகிறது. அதாவது, கணவன் மனைவி பெயரில் அல்லது தந்தை திருமணம் ஆகாத மகள் பெயரில் சொத்து வாங்கினால், அது அவர்களுக்கான நலனுக்காக வாங்கப்பட்டது என்று அனுமானிக்க வேண்டும். ஆனால், “மாறாக நிரூபிக்கப்பட்டால்” அந்த முன் அனுமானத்தை மாற்றலாம். இந்த ஒரு சொற்றொடரே இந்த வழக்கின் தீர்ப்பை மாற்றிய முக்கிய காரணமாகும்.

நீதிமன்றம் குறிப்பிட்ட முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், “மாறாக நிரூபிக்கப்பட்டால்” என்ற சட்ட வார்த்தை, வழக்கை முழுமையாக விசாரிக்க வேண்டிய அவசியத்தை உருவாக்குகிறது. அதாவது, மனுதாரர் கூறும் வாதம் உண்மையா இல்லையா என்பதை தீர்மானிக்க ஆதாரங்கள் தேவைப்படும். இந்த நிலையில், வழக்கில் உண்மைச் சிக்கல்கள் (disputed questions of fact) இருப்பதால், அவை வாய்மொழி மற்றும் ஆவண ஆதாரங்களின் மூலம் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். ஆகவே, இப்படிப்பட்ட வழக்கை ஆரம்பத்திலேயே நிராகரிப்பது சட்டத்துக்கு முரணானது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.

மேலும், நீதிமன்றம் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளை மேற்கோள் காட்டி தனது நிலைப்பாட்டை உறுதிப்படுத்தியது. Pawan Kumar v. Babulal (2019) வழக்கில், பினாமி சட்டத்தில் உள்ள விதிவிலக்குகள் பொருந்தும் என்ற வாதம் இருந்தால், வழக்கை விசாரணைக்கு அனுப்ப வேண்டும்; Order VII Rule 11 CPC கீழ் நிராகரிக்கக் கூடாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், R. Rajagopal Reddy v. Padmini Chandrasekharan (1994) வழக்கில், பினாமி சட்டம் பின்னோக்கி (retrospective) பயன்படுத்தப்படாது; அது எதிர்காலத்திற்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால், பினாமி சட்டத்தின் பயன்பாடு கூட சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்பது வலியுறுத்தப்பட்டது.

மேலும், நீதிமன்றம் ஒரு முக்கியமான நடைமுறை விதியை வலியுறுத்தியது. Order VII Rule 11 CPC கீழ், வாதுரையை நிராகரிக்க வேண்டுமெனில், வாதுரையில் உள்ள குற்றச்சாட்டுகளை மட்டுமே பார்த்து, அது சட்டத்தால் தடைசெய்யப்பட்டதா என்று தீர்மானிக்க வேண்டும். ஆனால், இவ்வழக்கில், வாதுரையை முழுமையாக வாசித்தபோது, அது உடனடியாக தடைசெய்யப்பட்டதாக தோன்றவில்லை; மாறாக, ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்க வேண்டிய விஷயங்கள் உள்ளன. எனவே, வாதுரையை நிராகரிப்பதற்கான நிபந்தனைகள் பூர்த்தியாகவில்லை.

இது தொடர்பாக, விசாரணை நீதிமன்றம் செய்த தவறு குறித்து மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் கடுமையாகக் குறிப்பிட்டது. குறிப்பாக, “மாறாக நிரூபிக்கப்பட்டால்” என்ற சட்டத்தின் முக்கிய வார்த்தையை கவனிக்காமல், வழக்கை நேரடியாக நிராகரித்தது தவறானது என்றும், அது சட்டபூர்வமற்ற மற்றும் பொருத்தமற்ற தீர்ப்பாகும் என்றும் கூறப்பட்டது.

இவ்வாறு அனைத்து அம்சங்களையும் ஆராய்ந்து, மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம், விசாரணை நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை ரத்து செய்து, வழக்கை மீண்டும் விசாரணைக்கு அனுப்பியது. மேலும், வழக்கை தாமதமின்றி முடிக்க கீழ்நீதிமன்றத்திற்கு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவும் வழங்கப்பட்டது.

IN THE HIGH COURT OF MADRAS

A.S.No.427 of 2024

Thanjai P.N. Chezhian Vs Srinivasan & Ors

Date: 21.11.2025

Citation: 2025:MHC:2655

No comments on this article yet. Be the first to comment!

Please sign in to join the discussion.