ஒப்பந்தத்தின் கீழ்பெரிய அளவு முன்பணம் செலுத்தப்பட்டு, ஒப்பந்தம் உண்மையானது எனநிரூபிக்கப்பட்டிருந்தாலும் — “தயாராகவும் முனைப்புடனும் இருந்தார்” என்பதை நிரூபிக்கவில்லை என்று கூறி ஒப்பந்தத்தை கட்டாயப்படுத்தும் நிவாரணத்தை மறுக்கலாமா?

இந்த தீர்ப்பு, ஒப்பந்தத்தை கட்டாயப்படுத்தும்நிவாரண வழக்குகளில் “தயாராகவும்முனைப்புடனும் இருப்பது” என்ற கோட்பாடு எப்படிமதிப்பீடு செய்யப்பட வேண்டும், குறிப்பாக எதிர் தரப்பு ஒப்பந்தத்தையே மறுக்கும்சூழ்நிலையில், மனுதாரரின்நடத்தை எவ்வாறு பார்க்கப்படவேண்டும் என்பதைக் குறித்துமிக விரிவாகவும் ஆழமாகவும்விளக்குகிறது.

இவ்வழக்கில், மனுதாரர்24.09.2009 அன்று செய்யப்பட்டவிற்பனை ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில்ஒப்பந்தத்தை கட்டாயப்படுத்துமாறு கோரி வழக்கு தொடர்ந்தார். மொத்த விலை ரூ.27,00,000/- ஆகநிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஒப்பந்தத்திற்கு முன் ரூ.50,000/- முன்பணம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் ஒப்பந்த நாள்அன்று ரூ.6,00,000/- செலுத்தப்பட்டது. அதற்குப்பிறகு ரூ.1,50,000/- மற்றும்ரூ.2,00,000/- என மேலும்தொகைகள் செலுத்தப்பட்டு, மொத்தமாக ரூ.9,50,000/- முன்பணம்வழங்கப்பட்டது. இதற்கான ஒப்பந்தங்கள்மற்றும் பதிவுகள் அனைத்தும்வழக்கில் ஆவணங்களாக தாக்கல் செய்யப்பட்டன.

ஆனால், பிரதிவாதிகள்ஒப்பந்தத்தையே முற்றிலும் மறுத்தனர். அவர்கள் கையெழுத்துகள் தங்களுடையவைஅல்ல என்றுகூறினர். இதனால், வழக்கில் முக்கியமான சான்று கேள்வி எழுந்தது. இதற்காக, அந்தஆவணங்கள் கைரேகைமற்றும் கையெழுத்து நிபுணர்களிடம்அனுப்பப்பட்டு பரிசோதிக்கப்பட்டது. அந்த நிபுணர்கள், ஆவணங்களில்உள்ள கையெழுத்துகள் பிரதிவாதிகளுடையவையேஎன்று உறுதியாக தெரிவித்தனர். இதன் மூலம், ஒப்பந்தம் உண்மையானது என்றும், அதுபிரதிவாதிகளை கட்டுப்படுத்தும் ஆவணம் என்றும் நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது.

இருப்பினும், விசாரணை நீதிமன்றம் மனுதாரருக்கு ஒப்பந்தத்தைகட்டாயப்படுத்தும் நிவாரணத்தை வழங்க மறுத்தது. காரணம், மனுதாரர் மீதமுள்ள தொகையை செலுத்த தயாராகவும் முனைப்புடனும்இருந்ததை நிரூபிக்கவில்லை என்று கருதப்பட்டது. அதற்குப் பதிலாக, முன்பணம் திருப்பித்தரும் மாற்றுநிவாரணம் மட்டும் வழங்கப்பட்டது.

இந்த முடிவை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டபோது, மேல் நீதிமன்றம் வழக்கின்முழு சூழ்நிலையையும் மீண்டும்ஆய்வு செய்தது. முதலில், பிரதிவாதிகள் எடுத்த நிலைப்பாடு முற்றிலும் தவறானது என்று கண்டறியப்பட்டது. அவர்கள் ஒப்பந்தத்தை மறுத்திருந்தாலும், நிபுணர் சான்றுகள் மூலம்அது பொய்யானது என நிரூபிக்கப்பட்டது. இதனால், அவர்கள் உண்மையுடன் நீதிமன்றத்தைஅணுகவில்லை என்றுநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

மேலும், ஒருவரின்முக்கியமான வாதம்பொய்யாக நிரூபிக்கப்பட்டால், அவர் முன்வைக்கும் மற்றவாதங்களையும் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன்மதிப்பீடு செய்யவேண்டும் என்றசட்டக் கொள்கையையும் நீதிமன்றம்பயன்படுத்தியது. இந்தவழக்கில், பிரதிவாதிகள்ஒப்பந்தத்தை மறுத்து பொய்யான நிலைப்பாடு எடுத்ததால், அவர்களின் மற்றவிளக்கங்களுக்கும் நம்பிக்கை அளிக்க முடியாது என்றுகூறப்பட்டது.

இந்த நிலையில், மனுதாரர் மீதமுள்ளதொகையை உடனடியாக செலுத்தாமல்இருந்ததற்கான காரணத்தை நீதிமன்றம்ஆராய்ந்தது. பிரதிவாதிகள் ஒப்பந்தத்தையேமறுத்த நிலையில், மனுதாரர் உடனடியாக முழுத் தொகையையும் செலுத்தாமல் இருப்பதுஒரு இயல்பான முன்னெச்சரிக்கைநடவடிக்கை எனக்கருதப்பட்டது. ஒருநபர், ஒப்பந்தம்இருப்பதையே எதிர்தரப்பு மறுக்கும் போது, உடனடியாக தொகையை செலுத்த வேண்டிய கட்டாயம்இல்லை என்றும் நீதிமன்றம்கூறியது.

மேலும், மனுதாரர்முன்கூட்டியே அறிவிப்பு அனுப்பி, ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றுமாறுகேட்டிருந்தார். அதற்குபதிலாக, பிரதிவாதிகள்ஒப்பந்தமே இல்லைஎன்று மறுத்தனர். இந்த நிலைமையில், ஒப்பந்தத்தின்காலவரம்பு கடுமையாகப் பின்பற்றப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றும், ஒப்பந்தத்தைமுதலில் நிரூபிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை உருவானதால், கால தாமதம்மனுதாரருக்கு எதிராகபயன்படுத்த முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் விளக்கியது.

மேலும், இத்தகைய சூழலில் “காலவரம்பே முக்கியம்” என்ற கோட்பாடு பொருந்தாதுஎன்று தெளிவாக கூறப்பட்டது. ஒப்பந்தத்தை மறுத்தது பிரதிவாதிகளேஎன்பதால், அந்த தாமதத்தின் விளைவுகளை அவர்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ளமுடியாது என்றுநீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.

இந்த வழக்கில், நீதிமன்றம் உச்சநீதிமன்றதீர்ப்பான P. Ramasubbamma Vs V. Vijayalakshmi (2022) 7 SCC 384-ஐ மேற்கோள் காட்டியது. அந்த தீர்ப்பில், விற்பனையாளர் ஒப்பந்தத்தையும் முன்பணத்தையும்ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, வாங்குபவருக்கு மேலதிகசான்று அளிக்கும் சுமை இல்லை என்றும், ஒப்பந்தம் நிரூபிக்கப்பட்டால், வாங்குபவருக்குநிவாரணம் வழங்கப்பட வேண்டும்என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த கொள்கையை அடிப்படையாக கொண்டு, இவ்வழக்கிலும், ஒப்பந்தம் உண்மையானது என நிரூபிக்கப்பட்டபின், மனுதாரருக்குஎதிராக கடுமையான அணுகுமுறைஎடுக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

மேலும், மனுதாரர்பின்னர் மீதமுள்ள தொகையை நீதிமன்றத்தில் வைப்புசெய்திருந்தது ஒருமுக்கியமான அம்சமாகக் கருதப்பட்டது. இது அவர்உண்மையாகவே ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றவிரும்பியிருந்தார் என்பதையும், தயாராகவும் முனைப்புடனும் இருந்தார்என்பதையும் உறுதிப்படுத்தும் ஒரு வலுவான சூழ்நிலை என மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது.

இதன் அடிப்படையில், மேல் நீதிமன்றம் தெளிவாகக்கூறியது:

✔ ஒப்பந்தம்உண்மையானது எனநிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது

✔ பிரதிவாதிகள் தவறானமறுப்பு எடுத்துள்ளனர்

✔ மனுதாரரின் நடத்தைநியாயமானதும் சீரானதுமாகும்

✔ தயாராகவும் முனைப்புடனும் இல்லை என்று கூறமுடியாது

எனவே, விசாரணை நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு தவறானது என்று கூறி, அதை ரத்துசெய்து, ஒப்பந்தத்தைகட்டாயப்படுத்தும் நிவாரணம் வழங்கப்பட்டது. பிரதிவாதிகள் 4 வாரங்களுக்குள் விற்பனைப் பத்திரத்தைஎழுதித் தரவேண்டும் என்றும், தவறினால் நீதிமன்றமே அந்த பத்திரத்தை எழுதித் தர வேண்டும் என்றும் உத்தரவிடப்பட்டது.

IN THE HIGH COURT OF JUDICATURE AT MADRAS

AS No.548 of 2018

P. Ramakrishnan Vs V. Arumugam & Ors

Date: 12.02.2026

Coram: Justice C.V. Karthikeyan & Justice K. Kumaresh Babu

Citation: 2026(2)CTC 187

No comments on this article yet. Be the first to comment!

Please sign in to join the discussion.